اصولا صدا در اثر متراكم شدن متناوب هوا ايجاد شده و فركانس تناوب اين تراكم هوا، زير يا بم بودن صدا را ايجاد می کند. گوش انسان نیز فركانس هايی بين 50 تا حدود 20.000 هرتز را می تواند بشنود و خارج از اين محدوده قادر به تشخيص صدا نیست.
بنابراين معيار استاندارد برای تشخيص نويز در دستگاه ها، 8 فركانس ميانی اين باند شنوایی در نظر گرفته می شود؛ يعنی Octave Band Center Frequency كه از 63Hz الی 8000Hz خواهد بود.
ميزان نويز در فن كوئل ها بر اساس دو معيار قابل مقايسه اند:
- سطح فشار صدا (Sound Pressure Level)
- سطح قدرت صدا (Sound Power Level)
فاصله ای كه در آن ميزان صدای فن كويل اندازه گيری می شود، علی الخصوص Sound Pressure Level، مهم است؛ به طوری که هر چه فاصله بيش تر باشد، صدا كم تر خواهد بود، زيرا شدت تناوب فشار هوا كم تر می گردد. (در جایی كه هوا وجود نداشته باشد، مثلا خلاء مطلق، هيچ صدایی انتقال نمی يابد.)
واحد اندازه گيری noise، دسی بل(dB) بوده و این مقدار مساوی با ده برابر لگاريتم ميزان فشار و يا قدرت صدا نسبت به يك فشار و يا قدرت ثابت و يا مرجع (Reference) خواهد بود. این مقدار از روابط زير حاصل می شود:
1-sound pressure level و يا سطح فشار صدا(Lp)
- Lp =10Log10 P/Pref
- P ميزان فشار هوای صدا
- Pref ميزان فشار هوای ثابت و يا مرجع كه برابر با 2×10-5 N/m2 نيوتن بر متر مربع
- Lp ميزان سطح فشار هوا بر حسب دسی بل
2-Sound Pressure Level و يا سطح قدرت صدا(Lw)
- Lw =10Log10 Ws/Wref
كه در آن :
- WSميزان قدرت صدا در مبداء (مبداء فنكويل)
- Wref ميزان قدرت صدای مرجع (Reference) كه برابر 10– 12 در نظر گرفته می شود و هميشه ثابت است.
- Lw سطح قدرت صدا بر حسب دسی بل
در این میان باید دقت شود كه سطح فشار هوا در محل اندازه گيری محاسبه گردد؛ بنابراين می بايست فاصله مبداء صدا تا مكان اندازه گيری در آن ذكر شود. به عنوان مثال، در كاتالوگ سازندگان فن كويل نوشته می شود كه Sound Pressure Level at 1m (يعنی در يك متری فن كويل اندازه گيری انجام شده است)
دسی بل محاسبه شده در Sound Power Level مستقل از فاصله است؛ زيرا Ws ميزان قدرت ايجاد شده در منبع (source) است. (W مخفف وات و S مخفف Source يا منبع)





